• Gaston Dorren

Open Kerk op Facebook

Wil je meediscussiëren over OKL wel of niet op Facebook en waarom, dat kan in de discussiegroep op Facebook.

Uw mening

Minister Schippers wil hulp bij zelfdoding bij een voltooid leven wettelijk mogelijk maken. Reageren kan ook via "Mijn leven is volooitd".

Bekijk de uitslag

Laden ... Laden ...

Gesprek met Gaston Dorren

Gaston is taaljournalist, hij schrijf over zichzelf:  Informatie vergaren, er de hoofdzaken uit halen en die weergeven, helder en aantrekkelijk: dat is mijn vak. ‘Schrijven’ noem ik het kortheidshalve, en dat doe ik tegenwoordig bij voorkeur over taal, talen en taalkunde. Daarnaast redigeer ik teksten die anderen geschreven hebben, voor diverse klanten en over uiteenlopende onderwerpen.

Wat maakt jou gelukkig?

gaston-dorren_150Alles wat me uit mijn zorgelijkheid van alledag tilt: de schoonheid van een muziekstuk, van een landschap, van een boek, gesprek, schilderij, noem maar op.

Als je iets zou kunnen veranderen op aarde, wat zou je dan willen veranderen? 

Er is van alles wat voor verbetering in aanmerking komt, maar het urgentste zou zijn dat we met een noodvaart de klimaatverloedering tegengaan en omkeren. Ik kan wel allerlei diepzinniger antwoorden bedenken, maar als we dát niet doen, maakt de rest allemaal niet meer zo veel uit.

Welke rol speelt religie of spiritualiteit in jouw leven?

Van spiritualiteit begrijp ik niets. In snap niet eens wat het is. We hebben gedachten en we hebben gevoelens, en die zijn allebei belangrijk. Hoe spiritualiteit zich daartoe verhoudt, is me een raadsel.
Wat godsdiensten betreft zijn er twee vragen: zijn ze waar en zijn ze nuttig?

Er zijn veel godsdiensten en al zijn er overeenkomsten, ze spreken elkaar toch vooral tegen, dus er kan er hoogstens één waar zijn, en waarschijnlijk geen enkele. Ik zie ze als menselijke maaksels van eeuwen geleden. Dat redelijke en opgeleide mensen nog stellig en dogmatisch kunnen geloven in een heilig boek, terwijl ze weten dat anderen even stellig geloven in andere heilige boeken, dat beschouw ik als irrationeel en gevaarlijk gedrag. Juist de vroomste, meest radicale gelovigen (zoals Amerikaanse evangelicalen, steile calvinisten, orthodoxe joden, salafistische moslims) zijn de engste. Mensen die on-dogmatisch geloven, kan ik gemakkelijker begrijpen. Het voelt waarschijnlijk kaal om een geloof helemaal los te laten, dus dan kies je een tussenpositie. En misschien voorziet dat wel in die spirituele behoefte die ik lijk te missen.

Of godsdienst nuttig is, is een heel andere vraag. Voor de gelovige wel, vermoed ik: je krijgt een steuntje in de rug, en zeker als je een zwaar leven hebt, is dat erg welkom. Maar voor de samenleving? Godsdienst kan mensen inspireren –maar niet altijd ten goede. Het kan mensen een moreel houvast geven – maar daar heeft het geen monopolie op. Het kan van mensen gevaarlijke fanatici maken – al heeft het ook daar bepaald geen monopolie op. Ik weet al met al niet of ik godsdienst nuttig vind. Ik vermóéd dat we per saldo beter af zouden zijn zonder.

Wat zou voor jou ultiem geluk betekenen?

Geen idee. Als ik dat wist zou ik er wel naar streven. Ik zoek het liever in kleine gelukjes. Ik heb zojuist al wat dingen genoemd waar ik tijdelijk gelukkig van word. In liefde en vriendschap word ik blij van samen dingen bespreken en plezier maken. In mijn werk word ik blij van concentratie en creativiteit. Wie weet brengt boeddhistische verlichting het ultieme geluk, maar die gok ga ik niet nemen. Laat mij maar een westerse streverd blijven, met alle hoogte- en dieptepunten die daarbij horen.

Wat draag jij bij om de wereld een mooiere plek te maken? 

Ik vrees dat dit een zwartgallig verhaal wordt. Ik kan namelijk weinig doen aan de grootste bedreiging van dit moment, de verloedering van het klimaat. Nogal wat serieuze wetenschappers voorzien een ernstige ecologische en maatschappelijke ineenstorting in de loop van deze eeuw, mogelijk nog tijdens ons leven. Andere serieuze wetenschappers hopen dat het nog niet te laat is en dat we de meest dramatische gevolgen misschien nog kunnen afwenden. Optimistische klimaatwetenschappers zijn er vrijwel niet; er zijn wel klimaatoptimisten, maar die beschikken in het algemeen over beperkte klimaatkennis.

Ik heb als journalist en tekstschrijver jarenlang over klimaat en andere duurzaamheidsonderwerpen geschreven, maar op zeker moment ben ik ontmoedigd afgehaakt. In mijn persoonlijke keuzes laat ik duurzaamheid zwaar meewegen, maar dat is niet gemakkelijk als het grootste deel van politiek, bedrijfsleven en samenleving een andere kant op kijkt.

Het is niet zinvol om daar elke dag somber over te zijn. Dus ik stop meestal mijn eigen kop tussen al die andere koppen in het zand, en probeer intussen in mijn eigen kleine omgeving de wereld wat mooier te maken, gewoon door prettig met mensen om te gaan, een beetje duurzaam te leven en leuke dingen te schrijven. Maar zo af en toe voelt dat als de moed erin houden aan een sterfbed. Hopelijk vergis ik me. Hopelijk kijk ik over twintig of dertig jaar terug en denk: ‘Nou Gaston, die doemscenario’s zaten er goed naast, zeg.’ En anders word ik misschien alsnog religieus.
Nee, geintje.

Wat is het mooiste wat je hebt meegemaakt?

De ontdekking dat het leven in veel opzichten leuker wordt naarmate je ouder wordt. In ieder geval geldt dat in míjn persoonlijk leven al tientallen jaren. Ik weet beter wat ik wil en wat ik kan en wat ik niet kan, wie ik mag en wie ik mijd, en aan heel veel ballast verspil ik zo min mogelijk tijd.