• Femke Krijger

Open Kerk op Facebook

Wil je meediscussiëren over OKL wel of niet op Facebook en waarom, dat kan in de discussiegroep op Facebook.

Uw mening

Minister Schippers wil hulp bij zelfdoding bij een voltooid leven wettelijk mogelijk maken. Reageren kan ook via "Mijn leven is volooitd".

Bekijk de uitslag

Laden ... Laden ...

Toespraak

Ad Alblas heeft afscheid genomen als predikant van de Leidse Binnenstadsgemeente. Met veel muziek, mooie woorden en passende symboliek sloten we samen met hem en zijn vrouw Kathelijne een tijdperk af. Aan het eind waren er toespraken, zoals dat bij een afscheid hoort. Korte reflecties op wat geweest is en de rol die Ad daarin gespeeld heeft. Een overgangsritueel waarbij we terugkijken door de ogen van de spreker om ruimte te maken voor iets nieuws.

Als ik eerlijk ben, sta ik zelden stil bij deze functie van een toespraak. Mijn houding is er eerder een van een beleefd luisteren. Niet aardig om te zeggen en ook wat ongemakkelijk om op te schrijven, want als ik iemand de vele mooie woorden gun die werden gesproken is het Ad. Deze keer ging het anders.

Het begon als elke toespraak: enthousiast, oprecht en vol dankbare bewondering. Toen gebeurde er iets…de spreker verliet het gebaande pad van zijn woorden en keek achter de schermen van zijn eigen toespraak. Hij liet ons meekijken in de spiegel, waarin hij zelf de avond daarvoor keek en zich afvroeg: ‘Wat ga ik eigenlijk doen?’. Hij vertelde ons hoe, plotseling, het bijzondere van de situatie tot hem door was gedrongen: Hij, een moslim, mocht in een kerk, tijdens een eredienst, op zondag het woord richten tot een predikant die afscheid nam. Hier lag een brug over grote verschillen van geloof en visie heen. Zijn dankbaarheid was zo voelbaar dat hij ons meenam de brug op, om elkaar te ontmoeten. Er klonk een luid applaus nog voor zijn toespraak klaar was.

Hier werd iets gezegd wat zich moeilijk in woorden laat vangen, omdat het eigenlijk niet in de woorden, maar in daden verborgen ligt. Zo kwam tot zijn recht wat een toespraak wil zeggen: Dank je wel! Dank je wel, Ad!

 

‘What the carterpillar calls the end, the rest of the world calls a butterfly’