• Femke Krijger

Open Kerk op Facebook

Wil je meediscussiëren over OKL wel of niet op Facebook en waarom, dat kan in de discussiegroep op Facebook.

Uw mening

Minister Schippers wil hulp bij zelfdoding bij een voltooid leven wettelijk mogelijk maken. Reageren kan ook via "Mijn leven is volooitd".

Bekijk de uitslag

Laden ... Laden ...

De nacht dat mijn vader stierf

Het is 23 jaar geleden dat mijn vader stierf, net na middernacht. Mijn oudste broer en ik stonden buiten in de tuin naar de sterren te kijken, het was een zwoele zomernacht. We hadden geen idee hoe dichtbij ze waren die nacht. Mijn vader stierf in de armen van een vriend.

Een paar uur later, het was nog heel vroeg, gingen we naar hem toe, de snelweg was stil, de zon kwam op, bloedrode zon groot en sterk. We reden een nieuw leven tegemoet. We waren nog kind.

Hij lag stil op zijn bed. Ik wilde hem zelf de laatste zorg geven, hem wassen, eerste en laatste keer. Ik wilde hem niet eerder uit handen geven dan nodig. Zijn favoriete shampoo op de wastafel. Het besef dat hij die daar heeft neergezet en elke handeling vanaf nu de afstand tussen zal vergroten. We vulden de wastafel met water en wasten hem, zorgvuldig en liefdevol, zoals vrouwen dat al doen vanaf het eerste begin. Afscheid nemend van een lichaam waarin hij mijn vader was geweest, waarin hij me had vastgehouden als baby, opgetild als kind, waarin hij me zo zielsvertrouwd was. Zijn benen vertoonden grote paarse vlekken, gevolg van de vele medicatie die hij al zo lang moest slikken.

Het grote regelen begon van een afscheid dat ik niet kon bevatten. De keuzes voor tekst, kist, bloemen, de telefoontjes, de enveloppen, terwijl de stilte in mij steeds zwaarder werd.

Elke ochtend bloeiden de blauwe bloemen op het balkon open, morning glory, zijn grote trots, en elke keer knielde ik huilend neer, terwijl de trams voorbij reden.

Ik ging nog vaak even bij hem zitten die dagen, in zijn slaapkamer met de blauwe gordijnen, zoals ik altijd al af en toe naar hem toeliep om gewoon even bij hem te zijn, wat te kletsen, als hij zat te werken. Hij was goed in praten, we hadden eindeloze gesprekken. Nu was ik het die het woord voerde, ik vertelde hem wat ik nog wilde zeggen en zag hoe hij elke dag een beetje meer dood was.

Vandaag is het 23 jaar geleden dat mijn vader stierf. Hij is al heel ver weg en nog zo verschrikkelijk dichtbij. Zoals de sterren die ene nacht.